gün kararınca boynum bükülür

bu aralar iyi değilim hiç. her akşam kullandığım mutluinsan:) ilacı da bu dönemlerde işe yaramıyor. doktorum demişti ki 2 ay önce böyle olduğumda; insan bazen mutsuz olur djeli, insan bazen mutsuz olur.

akşam olunca, canım gerçekten çok sıkılıyor, aslında gün ağarınca boynu bükülüyor ya ayşegül aldinç'in, benim gün batınca oluyor bu. kaçabileceğim hiçbir yer de gelmiyor aklıma, teselli de yok. (birazdan ölecekmişim gibi bir manzara yarattım biliyorum ama geçiyor bu durum sonra - hep geçti bu sefer de geçer elbette)

üstelik yapmam gereken çok şey var ve benim hiçbirine cesaretim yok. çekingen bir kurtadamım ben, -şu depresif halimin dolunayla bir ilgisi olduğunu düşünüyorum kurtadam göndermesi oradan ileri geliyor- .

günün sözü; gündüz insan gece hırt.

her gün her gece

2,5 senedir seni seviyorum, 2,5 senedir pazar kahvaltılarını senden uzakta yapmak canımı sıkıyor.
sen şimdi ders calısıyorsun, ben 2,5 sene boyunca birini sevebileceğimi hiç düşünmemiştim.
kim bilir bunu ne zaman okuyacaksın bitanem.
sevgilim, yorulunca yüzünün bembeyaz olmasına dayanamıyorum.