hamburgers, that's how

okumuşsunuzdur küçükken, demiryolu çocukları diye bi kitap vardır. 3 kardeş, babalarının hapse girmesi gibi bir sebeple anneleriyle birlikte şehirdeki rahat hayatlarından uzaklaşıp taşrada (bu kelimeyi kullanmayı çok istemiştim) bir eve yerleşirler falan filan, neyse. bütün kitabı anlatmayacağım,
sadece şunu; bir akşam üstü kahvaltısı sırasında (sanırım 5 çayı idi) çocuklardan biri tereyağlı ekmeğinin üzerine reçel sürmek ister de annesi ona hayır der, hem tereyağlı hem de reçelli ekmek yiyemezsin. o kadar zengin değiliz, istersen tereyağlı ekmek yiyebilirsin, sonra da reçelli ekmek.
ama ikisi birden, nıck, olmaz.
akşam yemeğim sırasında aklıma geldi bütün bunlar. çünkü ben de mesela ömrüm boyunca hamburger dediğimiz şeyden yiyemeyeceğim, eğer kendim de tekrar küçük bir dana ebatında olmak istemiyorsam. hamburger ekmeği yiyebilirim, köfte de.
ama ikisi birden, nıck, olmaz.