insanın içini bunaltan sıcak yaz günleri eli kulağında, biliyorum. ama böyle geceler de öyle güzel ki. eskiden ben küçükken kışı daha çok severdim -gotikduğmbılekmetal dinlediğim zamanlara denk gelir- o zaman farklı bir gerçekliğe aittim sanki ( en sevdiğim doğa olayı kar, en sevdiğim masal karlar kraliçesi idi - en sevdiğim doğa olayı halen kar) , haksızlık etmeyeyim hala seviyorum istiyorum hava soğusun melankoli bassın memleketi.
ama işte zamanla - bi de soğuk memleketlerdeki bi kaç minik deneyimimden sonra- farkettim ki, ben o ülkelere ait değilim. ruhum zaten yeterince sıkıntılı, bir de ışıksızlığa dayanamam, bunu dengelemem lazım, güneş görmem lazım, güneş güzel çünkü, güneş gören şehirler de güzel. o şehirlerin / ülkelerin insanları da güzel. oralarda ada vapurları yandan çarklı; soğuk memleketlerde değil. soğuk memleketlerde en fazla tramvaylar filan vardır, onlar da çın çın ötmez.
güneş altında kararmaktan - sıcaklamaktan hoşlanmasam da, aslında sanki herşey, bütün mevsimler, böyle güzel ılık geceler ve güneşli nisan günleri gelebilsin diye var. berbat sıcak yaz günlerine katlanabilirim ben böyle geceler için.
belki bu gece dünyadaki güzel hislerin en olgun olduğu andır. sonra çürür ve acılaşırız hep beraber.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder